Mga Bagong Batas sa mga Computer Shop sa Buong Pilipinas

Mga Bagong Batas sa mga Computer Shop sa Buong Pilipinas:

1. Hindi ipinagbabawal ang pagtatayo ng computer shop sa tabi o paligid ng mga eskwelahan. Pero mahigpit na ipinagbabawal ang paglalagay ng mga laro tulad ng DOTA, SF, CF, CS at ibang pang mga Online games na kinahuhumalingan ng mga kabataan.

Sa UP diliman, ang mga computer shops sa SC at sa ISKO ay magagamit lamang pang type at pang surf sa net. Kaya kung isa ka sa mga estudyante dito at nangangati na ang kamay mong maka-beyond godlike ay kailangan mo pang pumunta sa Philcoa para lamang makamot mo ang iyong kamay.

(+) —-> Tatamarin ka ng bumiyahe dahil gagastos ka rin pa ng extra para sa pamasahe. Mag aaral ka na lang ng mag aaral o mag jojogging ka na lang. Well, mas magiging produktibo naman ang buhay mo kesa sayangin mo ang allowance at oras mo sa paglalaro ng 4 na oras na straight.

(-) —- > Libong estudyante ang magwewelga. Kung hindi umepek ang pagwewelga nila, gagawa sila ng paraan tulad ng pagdadala ng Flash drive para makapaginstall ng laro. Pero hindi pa rin sila papayagan dahil sa pangalawang batas.

2. Ang computer shop na mahulihan na may naka-install na laro o mga estudyanteng nag-install ng laro na mga nabanggit ay magmumulta sa 1st offense ng P300,000, 2nd offense P500,000, 3rd Offense P1,000,000 at pagtanggal ng permit sa mga establisyimento.

Oo, alam namin na malulugi ang mga may ari ng computer shops. Pero mas maraming maluluging mga bata kapag hindi kayo umayos. Kayo pera lang ang mababawas sa inyo, sila pera, talino at oras ang makakain sa kanila.

3. Papayagan lamang ang mga computer shop na makapag-install ng games na mga nabanggit kung walang school na nakapaligid sa kanila within 400m radius.

Layunin ng batas na ito na malayo ang mga kabataan sa pagkaadik sa computer games dahil ang lubusang pag-kaadik dito ay magdudulot ng pagkababa sa kanilang mga grado. Kung ang kalidad ng mga estudyante sa pilipinas ay mababa, mababa rin ang magiging kalidad ng kanilang mga trabaho.

Kung 400m kalayo sa iyo ang laruan ng computer willing ka bang maglakad(para sa mga walang kaya) para lang makapag-ranggo sa SF? Gagastos ka ba ng 6 pesos (para sa may kaya)? (Para sa mga mayayaman, Oo wala kayong limitasyon. Makakapaglaro kayo hanggang sa gusto niyo dahil ano ba naman ang 6 pesos para sa inyo. At malamang sa malamang, ok lang din naman sayo na ikaw ang pinakamababa ang grade sa klase niyo)

4. Ang mga Computer shop ay magbibigay ng 20% na diskwento sa first hour ng kanilang pagrenta at 15% naman na diskwento pag lumagpas sa isang oras. May 10% discount naman sa iba pang serbisyo tulad ng printing at scanning. Ang printing ng black sa short bond ay di lalagpas ng 3 piso ang singil. Ang printing ng colored font o pic sa short bond ay hindi lalagpas ng 15 pesos ang singil. Ang maningil ng labis sa nasabing halaga ay agad na tatanggalan ng permit pag napatunayan.

May mga proyekto minsan ang mga bata na kailangan gumastos ng papel tulad ng essay writing at mga research. Kung ang singil sa iyo sa black print per page ay 5 pesos, gaganahan ka bang pahabain at gandahan ang papers mo? Kung siningil ka ng 40 pesos para sa  pinaghirapan mong idesign na front page na colored, gaganahan ka pa bang ibuhos ang idea at galing mo? Kung 20 pesos lang ang binigay sayo ng nanay mo panggawa ng homework na computerized magkakasya ba ito? Malamang kung anong unang lumabas sa google yun na agad yun. Hindi magiging intensive ang magiging resulta ng research nila dahil sa singil na hindi naman talaga nila abot-kaya.

Para sa ilang computer shop, hindi kailangang nakabukas ang aircon ng computer shop niyo buong araw kahit 3/10 lang ang nakaupo dito. Sapat na na walang tumutulong pawis sa aming mga leeg habang kami’y dumudutdot ng key board. Ang kuryenteng inyo sanang babayaran ay ibawas niyo na lang sa aming rerentahan.

5. Lahat ng computer sa computer shop ay kailangang may tig-iisang headset. Mahigpit na ipinagbabawal ang pag-gamit ng speakers. Dapat rin na may naka-install na Microsoft or Open office, Adobe Photoshop, PDF at Auto Cad.

Isipin niyo naman na hindi lahat ng nasa computer shop ay naglalaro. Makakapagconcentrate ka ba sa pag-gawa ng iyong reflection tungkol sa nabasa mong libro kung ang katabi mo ay nagpapatugtog ng playlist ng KORN at iba pang heavy metal? o kaya ang malalakas na putok ng baril?

6. Mahigpit na ipinagbabawal ang pagbibigay ng dirty promo sa mga computer shop na pinapayagang mag-install ng games tulad ng “99 pesos only if you play 10 straight hours” , “10 pesos per hour rate during midnight  until 5am” , “Play 3 hours every day for 1 week and you’ll receive free umbrella” at iba pa.

Ito ang nagiging dahilan sa iba kung bakit sila naaadik. Akala nila ay nakatipid sila ng malaki kapag pinatos nila ang promo na ito. Kaya imbis na 2 hours ka lang sana maglalaro tuwing sabado ay papatusin mo na ang 99 pesos nila. Imbis na natutulog ka na ng mahimbing sa gabi ay gigising ka ng alas dose para makatipid. Yan tuloy laging late pag pumapasok sa school o laging inaantok.

7. Bawal ang mga naka suot ng school uniform sa mga computer shop na pwedeng mag lagay ng games

Atleast alam man lang ng magulang ng mga highschool student na galing na sila ng kani-kanilang bahay dahil nakapagbihis na sila ng kani-kanilang damit. Malamang sa malamang ay magbabaon na sila ng kani-kanilang damit sa school pa lang para diretso na. Pero magsasawa rin sila dahil malamang ay magpapalit din sila ulit ng kanilang school uniform bago sila umuwi. Kung hindi, mahuhuli sila ng kani-kanilang mga magulang.

8. Bawal na ang slow na taga-bantay ng comp shop

Merong kasing ibang taga-bantay na hindi man lang marunong gawing landscape ang portrait. 3 times 7 kina-calculator pa.  Pag nagpa-in ka sa computer number 11, computer number 2 yung bubuksan. Tatanggap ng printing at isasalpak pa niya ang Flash drive mo sa USB tapos kokopyahin pa yung files mo sa desktop tsaka sasabihin “Ay wala na nga pala kaming colored..”. Sana man lang pag ka abot ng USB tinatanong na agad kung colored ba o hindi.

Ito ang mga bagong batas sa Pilipinas para sa mga Computer shops pag ako ang magiging driver ni P-noy.

– Metaporista

Pagbabago sa Trapiko

Trapik — Isang salita na binibigkas ng daang libong pilipinong bumibiyahe araw-araw sa ating lansangan tuwing peak hours. Isa rin itong palusot ng libong estudyante sa school kung bakit sila late kahit halatang hindi sila nakaligo dahil taas-taas pa ang buhok at may muta-muta pa.

Bakit nga ba binibigyan ng pokus ang mga batas natin na panlasangan ngayon?

1. Matagal ng nakakapanamantala ang iba dahil sa mga batas na hindi naman mahigpit na ipinapatupad na nagiging sanhi minsan para magka-trapik.

2. Mas nagiging produktibo ang oras at buhay ng mga tao pag walang trapik.

• Maaga makakauwi ang magulang at asawa galing trabaho at mas magkakaroon sila ng oras para magkasama-sama. Tandaan na ang pamilya ang pinakamaliit na yunit ng lipunan na dapat nating pangalagaan at pausbungin.
• Mas masarap magbiyahe  papunta sa mga pasyalan at bakasyunan pag walang trapik. Nakakatulong ito sa turismo ng ating bansa.
• Hindi mo na kailangang gumising ng masyadong maaga papasok ng school at trabaho para makaiwas sa trapik. Mas mahaba ang tulog ng tao, mas lumalakas ang resistensiya sa sakit, nakakawala ng eye bugs at iwas hapontukin.
• Walang trapik = Tipid sa gas. Yung 1 litrong gas na masasayang mo dahil sa trapik ay pwede mo ng ipambili ng 1 kilong bigas. At yung 1 litrong gas na sanang ico-combust mo ay makakatulong para mabasawan ang pasan ng mga dahon ng puno at halaman na walang tigil sa pagbibigay ng sariwang hangin.

• Hindi ka na magpipigil ng ihi na karaniwang sanhi ng UTI. Kaalinsabay nun, hindi na rin papanghi ang gulong mo at pader nila.

3. Araw-araw halos natin ginagamit ang lansangan kaya dapat ligtas itong daanan.

4. Mas maraming biyahe ang magagawa ng mga jeepney, taxi at bus drivers. Mas marami na rin ang madedeliveran ng mga delivery truck kaya mas tataas ang kanilang kakayahan para makapag-paaral ng anak at mabigyan sila ng mas magaang na buhay. Makakatulong ito sa pag-angat ng ating ekonomiya.

Ngayon pa lang ay naoobserbahan ko na ang ilang mga pagbabago sa ating lansangan. Bagaman marami pang hakbang ang dapat gawin para tuluyan itong maayos, may isang pinakamabilis at pinakamalaking hakbang na hindi hawak ni Pnoy kundi nasa ating lahat. Yun ay ang sama-samang pag tanim ng disiplina sa ating mga sarili. Pag gagawin natin lahat iyon, makikita natin ang magiging magandang bunga ng ating itatanim sa napaka-ikling panahon.

–Metaporista

Linaw at Paliwanag Sa Mga Kasabihan ng Matatanda

Nagtataka ba kayo kung bakit hindi maipaliwanag ng siyensya ang ilan sa mga kasabihan ng matatanda? Kung minsan ay hindi natin malaman ang paliwanag at pinagmulan ng kanilang mga kasabihan. Kung minsan naghahanap pa tayo ng paliwanag at batayan bago natin ito sundin o paniwalaan. Sawa ka na ba sa pagsaway ng lola mo sayo tuwing nagwawalis ka sa gabi? Nabwiset ka na ba nung hindi ka pinagbilhan sa sari-sari store ng karayom dahil gabi na? Ilang beses ka ng sinabihan ng lolo mo na hindi ka makakapag-asawa dahil sa pagliligpit mo ng maaga ng mga pinggan na kinainan niyo?

Ito na ang paliwanag sa likod ng mga iyon:

Bawal bumili ng karayom sa gabi. Mabubulag ka.

–Malamang iniisip ng mga matatanda na sa gabi ka ring iyon magtatahi. Hindi pa naman syempre uso noon ang kuryente sa mga probinsya kaya kandila ang gamit nilang ilaw. Ikaw ba naman magtahi na kandila lang ang gamit e ewan ko lang kung di ka mamatay na hindi lumalabo ang mata mo. Sa pagpasok pa nga lang ng sinulid sa butas ng karayom ay mahirap na, magtahi pa kaya?

Wag tumuloy sa lakad pag may pusang itim na tumawid sa kalsadang dinadaan niyo. May maaaksidente. Pwedeng ikaw o yung mga taong iniwan niyo sa bahay.

–Ex. Gipit na ang pamilya niyo sa pera pero nagpupumilit sumama ang anak niyo sa outing ng mga kaibigan niya. Hindi siya mapigilan ng mga magulang niya sa pagalis kasi meron siyang perang inipon (uutangin sana ng pambili ng bigas). Kaya ang solusyon ng tatay, manghiram ng itim na pusa at padaanin ito sa unang kanto ng sa lugar nila pagalis ng anak niya. Syempre matatakot yung anak niya dahil may itim na pusa kaya ayon, hindi na siya sumama sa outing. Yan ang style noong unang panahon pa lang.

May dadating na bisitang babae pag nalaglag mo ang kutsara habang kumakain at lalaking bisita naman pag tinidor.

– Ang Tinidor ay patusok. Nagsisimbulo ng pagkalalaki. Ang Kutsara ay palapad, simbulo ng pagkababae. Style ito ng mga lolo at lola natin para mapabilib nila tayo. Bilang nakatatanda, ginagalang natin sila dahil sila ang mas maraming nalalaman kesa sa atin. Style nila ito para manatili ang ating respeto at paghanga sa kanila.

Ex. Alam ng Lolo mo na dadating si Mang Igme sa bahay niyo ngayong tanghali dahil nagsabi na ito nung nakaraang linggo na babalik siya sa susunod na linggo sa parehong oras. Since yung lolo mo lang yung pinagsabihan ni Mang Igme, magkakaroon na siya ng tiyansa para magpasikat. Habang kumakain kayo ng tanghalian sasadyain ni lolo mo na malaglag ang tinidor ng paborito niyang apo at agad niyang sasabihin “Naku, may bisita tayong lalaking dadating”. Mabibilib ka na lang dahil mayamaya lang ay nandiyan na si Mang Igme sa hapag kainan niyo.

Pag nabungi ka sa iyong panaginip, may miyembro ng inyong pamilya ang mamatay. Kumagat sa pinto o haligi para hindi matuloy.

– Noon, hindi masyadong vocal ang mga tao. Madalang sabihan ng mga anak ang kanilang mga magulang ng ‘Mahal kita’ o ‘Mahal ko kayo’. Paano malalaman ng mga matatanda na mahal sila ng kanilang mga anak o mga apo? aantayin nilang mabungi ang kanilang mga anak sa panaginip at pag nagkuwento sa kanila tungkol sa kanilang panaginip ay sasabihin agad nitong “Naku, masama yan, baka lumalala na talaga ang sakit ko. Baka mamatay na ako.” (Syempre bago mangyari iyon ay nakwento na ng mga nakakatanda ang kanilang dapat gawin pag nakapanaginip sila ng ganoon). Pag kumagat ang anak/apo sa pinto o haligi, ibig sabihin nun ay mahal sila ng kanilang anak/apo. Pag hindi kumagat, hindi na sila mahal. Ang tanong, ba’t sa pinto o haligi? Dati, lahat ng pinto o haligi ay pawang gawa sa kahoy. Pag kumagat doon ang kanilang anak/apo, babaon iyon at magiiwan ng bakas. Ang bakas na iyon ang kanilang magiging inspirasyon sa kanilang pagiisa sa bahay kapag nasa eskwela o trabaho na ang kanilang mga anak. “Kahit pala matanda na ako, mahal pa rin nila ako..”.

Bawal magligpit hangga’t di pa tapos kumain lahat ng nasa hapag kainan. Hindi raw makakapag-asawa.

– Tanong, sino ang naiiwan lagi sa hapag kainan pag kumakain ang buong pamilya? malamang sina lolo’t lola na kung hindi nakapustiso ay gilagid lang ang ginagamit sa pag-nguya. Pag nagligpit ka, prinepressure mo sila na kumain ng mas mabilis na hindi nila kayang gawin dahil nga gilagid lang o pustiso ang kanilang pinangkakagat (hilig din ng matatanda manimot ng mga ulam lalo na pag isda dahil nanghihinayang sila kung itatapon lang). Kaya isang araw, nagkasundo si lolo’t lola mo na ang magligpit ng hapag kainan hangga’t di pa tapos lahat ay hindi mag-aasawa. Sino ba namang tao ang hindi gusto makapag-asawa diba? (maliban lang kung magma-madre o magpa-pari)

Bawal kumanta habang nagluluto. Hindi rin makakapag-asawa.

– Ayaw ni lolo at lola mo na ang uulamin niyong buong pamilya ay titilamsikan mo ng laway. Simple. Kaya wag mo na subukang kumanta pa habang nagluluto.

May nakaalala daw sa iyo pag nasamid o nabulunan ka habang kumakain.

– Usually, ikaw na nabulunan ay manghihingi  ng number na may katumbas na letra. At ang letrang iyon ang simula ng pangalan ng taong nakaalala sa iyo. Pinauso ito ng mga matatanda para pakalmahin ka, Checkin kung ok ka lang at gawin kang katatawanan.

Ex. “Uhummm uhummmm uhummm… Number nga!” (E kabisado nya na ang ‘J’ ay pang 10 letra yun ang sasabihin niya dahil si Joseph ang nanliligaw sayo). Magbibigay muna ng mga dalawang maling pangalan ang nakatatanda. “Joshua? ay hindi, Joel? ah!! alam ko na! Si Joseph yung bantay sa kapilya naaalala ka!”

–Metaporista

Note:

Isusunod ko na lang yung iba pa pag naalala ko.

Nakalimutan ko na kasi yung ibang kasabihan.

Billionaryong Pinoy?

Lumabas ang mga pangalan ng mga Billionaryong pinoy ngayong 2010. Sila-Sila pa rin. Papadagdag ng Papadagdag. Papayaman ng papayaman.

Lumabas ang pangalan ni Henry Sy na may $5billiong pera. Nakaraang taon ay $4 billion lang ang pera nya. Napalago nya ito agad ng 25% sa loob lamang ng isang taon. $ yun at hindi Peso. Pumapatak na nasa 225 billiong Piso ang $5billion dollar nya. Ehem, Magkano nga ulit yung pagaari ni Villar? 800 million Pesos? Wala pa pala si Villar sa Kalingkingan nitong “Pinoy” na ito.

Sy, Tan, Gokong-wei.. Haiii.. E mukha namang hindi sila tunay na Pinoy. Apelyido pa lang bagsak na.

Ito ang problema e. Sila ang pinaka mayaman sa ating bansa, sila na rin lumalabas ang humahawak ng ekonomiya ng buo nating bansa. Ok lang naman sana. Di ko lang matanggap na bakit hindi Aguinaldo, Mabini at Jacinto ang apelyido ng pinakamayamang tao sa bansa na tinitirahan ko.

Alam ko ang Theme song nina Sy, Tan at Gokong-wei.. No doubt siguradong tama ako.. “I swear the world better prepare for when I’m a billionaire..”

–Metaporista

Skip Train

Kahapon may nakasabay akong koreana paakyat sa isang LRT station na laging binabaha. Maliit siya ngunit makikita mo sa mukha niyang nasa 35 na ang kanyang edad. Sabay ang aming pagtapak sa hagdanan mula sa baba hanggang sa huling hakbang papunta sa guard kung saan pinauna ko siyang pacheckin ng bag. Bagaman pinauna ko siya ay nauna pa rin akong nakapasok sa sakayan dahil meron akong stored value ticket. Nakita kong paparating na ang tren 1.5 segundo pagkatapos kong maipasok ang aking ticket. Nakita ko sa aking peripheral vision na nagmamadali na siyang naglabas ng barya sa counter. Dumiretso na akong naglalakad ng kampante sa bandang gitna ng bigla na lang akong nasagi sa balikat ng nagmamadaling koreana na nagmamadaling tumakbo sa dulo kung saan eksklusibo ang sakayan para sa mga babae. Nagpigil ako ng tawa dahil alam kong skip train ang tren na dumaan sa amin. Dumirediretso pa rin siya hanggang sa maabot nya ang dulo. nagaantay na tumigil ang tren at magbukas ang pinto. Malamang napahiya siya sa sarili niya. Nakita ko siyang hinihingal at matamang naghihintay ng susunod na tren na titigil para sa amin.

Naisip ko lang, nangyayari iyon sa lahat ng tao. Minsan inaasahan natin ang mga bagay na gusto nating mangyari sa ating buhay. Mali. Kadalasan pala. Akala natin ay para sa atin na. Yun pala mawawala pa.

Akala mo swesweldo ka na sa kinsenas yun pala naholdap yung magpapasweldo sa sayo..

Akala mo pasado ka na yun pala mag reretake ka pa ng final exam..

Akala mo bakasyon ka na yun pala tambak pa ang trabahong gagawin mo..

Akala mo aabot ka pa sa pag punch ng time card yun pala sobra na ng 1 minuto..

Akala mo luto na yung loob ng relyenong bangus yun pala balat pa lang ang luto..

Akala mo milyonaryo ka na dahil tumama ang 6 digits na tinayaan mo sa lotto yun pala last week pa yung diyaryong pinagtinginan mo ng numerong nanalo..

Akala mo pasado sa board exam yung anak mo, yun pala, yun pala… yun pala… waaaaaaaaaaaaaaaaaaa…

Pero hindi lang lagi kasawian yun. Marami rin sa mga yun ay tagumpay. Yung tipong akala mo skip train o kaya puno ang tren ng pasahero, yun pala sa istasyon nyo muna unang kukuha ng pasahero ang driver.. makakaupo ka at maiibuka pa ang iyong mga paa.

Akala mo wala ka ng ipapakain sa pamilya mo mula bukas yun pala magpapadala ang mga kapatid mo na nasa abroad ng pera..

Akala mo babagsak ka sa board exam dahil lagi kang dina down ng magulang at buong pamilya mo dahil ilang taon ka ng nag cocollege yun pala, top notcher ka pa at naofferan ka agad ng magandang trabaho..

At ang pinaka malaking himala na pwedeng mangyari sa tao..

Akala mo hindi mo siya mapapasagot, yun pala nakaya mo..  Hindi dahil nilasing at nabuntis mo o pinatutukan mo ng shotgun kundi dahil nalaman niya na ikaw, ikaw lang pala ang nagiisang tao na ginawa ng diyos para sa kanya..

–Metaporista