“Mas mahirap maging estudyante ngayon dahil mas maraming sagabal.. Dapat matibay ang character mo!” –Engr. Cherrie Rose Tena
————
Hindi raw masisi ang mga estudyante ngayon kung karamihan sa kanila ay tamad o hindi sing-galing ng kani-kanilang mga magulang. Mas malaki ang hamon na kinakaharap ng mga estudyante ngayon kumpara noong 70′s, 80′s at early 90′s.
-
Matanda: Bakit? E mas mahirap nga nung panahon namin dahil wala pang xerox, calculator, cellphone, computer at i-phone. Mas madali ang buhay ng mga estudyante ngayong dahil halos lahat isang pindot na lang! Tapos ambababa pa ng grado niyo??!!

Bata: Hindi niyo po ba alam kung gaano kahirap labanan ang mga istorbong nakapaligid sa amin? Para po kaming pulubing di nakakain ng 1 linggo na iniinggit ng batang may dalang haggen daz na ice cream!
-
Matanda: Kasalanan ko ba yun? At bakit yung iba may disiplina naman sa sarili. Ba’t ikaw wala?
-
Bata: Sinasabi niyo lang po yan dahil wala kayong textmate dahil may asawa na kayo. At saka mas marami po kaming pinag-aaralan ngayon kumpara po sa inyo dati kaya mas marami ang tinatamad. Dati ang history nyo lang na pinag-aaralan ay mula kay magellan hanggang kay marcos lang. Ngayon, kami mula pa kay Maragtas at Kalantiaw hanggang kay Hello Garci. Wala pa kayong subject na computer dati di po ba? Nasa lumang dictionary nyo na po ba ang salitang fidelity at imeldific at abbreviation ng CPU, DOS, RAM, ROM, DVD, DVD-RW at WWJD? At iilan na lang ang mga sobrang gagaling na guro ngayon sa pilipinas dahil nasa abroad na sila dahil mas malaki ang kita nila dun! Ilan na lang ang naninindigan na tumulong para mai-angat ang antas ng edukasyon sa pilipinas!
-
Matanda: Galit ka?
-
Bata: Hindi po. Nagpapaliwanag lang.
-
Matanda: Ah…Ang punto ko lang naman ay ito… Ang henerasyon nyo ay masuwerte dahil sa teknolohiya na nadevelop namin.. Ngayon, gamitin niyo lahat ng teknolohiya para umunlad kayo at mapag-buti pa ang inyong pagkatuto sa paaralan. Hindi masama ang maglibang pero dapat limitahan niyo ang sarili niyo.. Oo, mahirap labanan ngayon ang napakadaming tukso. Nagmememorize ka ng pangalan ng bayani tapos may magtetext sayo, wala ka na agad sa pokus. Mag tatype ka ng project mo sa Microsoft word e biglang naaala mong magdidilig ka pa ng halaman mo sa Plants Vs. Zombies, wala na, Ita-try mo na lahat ng Mini-games. Kumokopya ka sa whiteboard ng notes na sinusulat ng titser mo e biglang naalala mong may Cellphone ka nga palang 2 Mega-pixel, wala na, aantayin mo na lang matapos magsulat tapos pipicturan mo na lang yung nasa board. Ang tanong, nabasa mo ba yung pinicturan mo? Matatama mo ba yan pag may mali? Diyan nagkakaiba ang henerasyon natin. Mas marami kayong alam sa amin pero mas praktisado kami kesa sa inyo. Nauso pa yang unlicall at unlitext ng sun. Gustong masulit ang pina-load, kahit nasa classroom text ng text. Nauso pa yang pirated na dvd. Imbis tuloy na minsan lang manood ng pelikula sa sinehan, iba-iba pa ang pinapanood kada araw imbis na oras na pang-gawa ng homework!

Bata: Galit po kayo?

Matanda: Oo. Bakit? Pinapag-aral namin kayo, bakit? Hindi lang kami kumikibong matatanda dahil gusto rin naman namin kayo maging malaya. Sawa na ang mata ko na makakita ng mga batang naglulustay ng perang pinaghihirapan ng kanilang mga magulang sa paglalaro ng DOTA, Tekken sa Quantum at pagbili ng load pangtext sa kanilang mga puppy love! Nakakagigil! Gusto kong manapok pero wala naman akong karapatan dahil di ko sila anak.